wonderlands

Kod jest poezją…

… a programowanie jest sztuką.

Dzisiaj chciałbym z Wami spojrzeć na programowanie od nieco innej strony, chciałbym żebyśmy niczym Alicja wskoczyli do króliczej nory i zobaczyli jak wygląda świat po drugiej stronie lustra.

Zapraszam Was w podróż do Miejsca Gdzie Wszystko się Zaczyna.

 

Miejsce Gdzie Wszystko się Zaczyna


Witam Was w Miejscu gdzie wszystko jest teoretycznie niemożliwe dopóki nie zostanie zrobione, w Miejscu gdzie istnieje Wszystko i Nic jednocześnie. Witajcie w moim świecie – świecie programistów. Witajcie w Krainie Czarów.

wonderlands

Wyobraź sobie miejsce gdzie wszystko może zostać zrobione, gdzie masz pełną władzę nad tworzonymi przez siebie tworami, gdzie zaczynasz zupełnie od zera, a jedyne ograniczenia to twoja wiedza i wyobraźnia…

Mam dla Ciebie małą niespodziankę: nie musisz już sobie dłużej wyobrażać tego miejsca, bo ono już istnieje! Tym jest właśnie programowanie: dla mnie i najprawdopodobniej także dla reszty programistów, miejscem gdzie możemy tworzyć niesamowite kreacje zupełnie od zera w sposób jaki nam się wymarzy.

Dla większości ludzi z „zewnątrz” (czytaj: „nie-programistów”) programowanie (czy ogólnie praca z komputerami) jest czymś zupełnie magicznym, niezrozumiałym, trudnym, a czasami nawet nudnym nawet dla ludzi, którzy się tym zajmują na co dzień. Jeżeli należysz do tego grona osób, to chciałbym cię uświadomić, że prawda wygląda jak w lustrzanym odbiciu.

 

Po drugiej stronie lustra…


… okazuje się, że programiści, którzy robią nie coś „bo muszą”, tylko „bo chcą” i czerpią z tego niesamowitą radość. Słowa twórcy Linuksa – Linusa Torvaldsa dodatkowo w ładny sposób to opisują:

Most good programmers do programming not because they expect to get paid or get adulation by the public, but because it is fun to program.

Co w wolnym tłumaczeniu oznacza, że: praktykowanie programowania przez dobrych programistów nie jest spowodowane głównie przez wysokie zarobki, czy uwielbienie tłumu, ale dlatego że programowanie sprawia frajdę (to jest dla nas bardziej zabawa niż praca).

Teraz pewnie myślisz tak: „ok, może wam to sprawia radość, ale właściwie dlaczego? Co jest fajnego w pisaniu kodu?”.

Musimy sobie coś wyjaśnić: programowanie to nie tylko pisanie kodu, można powiedzieć, że kod jest dopiero jedną z kolejnych faz programowania, ważną ale nie pierwszorzędną. Tak jak poeta (czy pisarz), który najpierw planuje o czym będzie historia, tworzy bohaterów i dodaje kolejne wątki historii, tak my programiści robimy podobnie.

Programowanie to głównie rozwiązywanie problemów: rozpoczynając od samego zaplanowania jak będzie wyglądała ogólna struktura programu, aż po rozwiązywanie tych trudniejszych związanymi z problemami matematycznymi, czy ograniczeniami, które posiadają komputery (jak ograniczona szybkość liczenia).

Jak wiadomo gdy rozwiążemy problem z dowolnej dziedziny samodzielnie to będziemy czuli satysfakcję, dodatkowo programowanie, czy też ogólnie IT to dość nowa, ale bardzo szybko rozwijająca się dziedzina. Można tutaj poczuć możliwość odkrycia czegoś zupełnie nowego, albo udoskonalenia czegoś znanego („do it better”).

 

Kod jest poezją


Tak jak w poezji, gdzie jeden utwór można interpretować na wiele sposobów, tak w programowaniu istnieje wiele możliwych dróg rozwiązania jednego problemu.

Podobnie każdy utwór jest napisany wg pewnego stylu, tak każdy programista wyrabia swój własny styl pisania kodu i znowu: w obu przypadkach zapisem rządzą określone reguły, które można w mniejszym lub większym stopniu przestrzegać czy naginać, a niektóre tworzyć od zera.

Pisząc program programiści pełnią poniekąd rolę narratora, decydujemy co użytkownik zobaczy, czy jak potoczy się historia, jakimi prawami rządzi się przez nas przedstawiony świat. To my naginamy świat do naszej woli, a nie na odwrót.

the-matrix4

Poszczególne linie kodu mogą przypominać zdania i tak powstają nawet wiersze, czy opowiadania pisane zgodnie ze składnią języka programowania, np:

Mam nadzieję, że podobała wam się podróż. Do przeczytania kolejnym razem.

Code ON!


  • Pan Kulomb

    chary mary

  • pw1602

    Znalazłem mały błąd:
    (…)praktykowanie programowania przez dobrych dobrych programistów(…)

    A tak to zgadzam się w 100% 😉 Najlepsze jest wymyślenie wszystkiego od zera, a później obserwowanie tego cuda.